Levent Karataş

NUR AKALIN’LA İNSAN SAMİ ÜZERİNE  

Levent Karataş: Sami arkadaşın. Edebi Sami’yi tanıdık çok insan var artık. İnsan Sami kim?

Nur Akalın: Paul KLEE’nin kitabında dediği gibi  “Sanatçı insandır”. “Doğanın parçası olduğu için, o da doğadır.” Kitap devam ediyor bu minval üzerinden. Güzel bir kitap. Sami Baydar kiraz ağacının çiçeklerini ve “kurabiye canavarı”nı  severdi. Kiraz ağacını daha çok.

Levent Karataş: Safranbolu’ya özgü mantı yediğinize tanık oluyoruz Sami 1993 Belgeseli’nde ve çay içtiğinize. İnsanın içinden filmin içine girip sizinle kucaklaşma isteği uyandırıyor. Dostluk ne demek?

Nur Akalın: Dostluk, bana kalırsa yaşadıklarımızdan sonra farkına varılan bir duygu. Bir karşılıklı konuşma, bir yan yana olma durumu. Onu her zaman güzel bir duyguyla hatırlarım. Önceden tasarlanmış bir “belgesel” değil tabi. Annesi ona her zaman yaptığı gibi bize de yemek hazırladı. Babası eve geldi.Sami BAYDAR, evin üst kattaki görece daha soğuk olan odasında kalıyordu. Avluda başladığı bitirmeğe çalıştığı bir resim vardı. Telefonlaşıp, mektuplaşırdık. Onun yanına gittik, sokaklarda dolaştık, kahvede çay içtik. Her şey gibi bunlarda bizim hayatımızda çok önemli.

Levent Karataş: Tarihe kalsın için, yan yana çekilmiş bir fotoğrafınızı bu paragrafın altına koysak?