Taha İhsan Çetin



Ölüm, Kuşları Sevmekle Başlar

Neden sonra kurşunlamışken kendi kuşlarını
Sonra neden ağladığını anımsayamıyorum

Öyle korkardı ki kuşkularından geceler çift sürgülü
Gözleri karıncalanmaktadır bundan
Uykusu yağmalanmakta

Sesini paylaşan karanlık bir ses var şakaklarında
Kimileri “Ne güzel, bir arkadaş!” diyebilir, aması var

Sevmek öldürmektir durma aydınlığı ört diyor
Durmadan öldür diyor sevdiklerini
Kuşlarından başlayarak