Furkan Çirkin


Devlet Olamıyorum

 

Çakıl taşları üzerinden usulca akan suyun sesi

Ve küçük çakıl taşlarının hafifçe yalpalaması

Bir de üstüne güneşin umut dolu parıltısı

/

Ah ki ne güzel

Ah ki ne keder

Ah ki intihara sebep

 

Buhranlı, basık bir hava

Yorulmuş, bıkmış bir ağaç

Ve ölüm sarısı yaprak dökümü

/

Vah ki ne hazan

Vah ki ne hüzün

Vah ki yaşamaya sebep

 

‘‘Ben yönetilemezim

Ve yönetemezim de

Devlet olamıyorum’’

/

Ben ki karmaşık düzen

Ben ki yerleşik kaos

Ben ki anarşiye sebep

 

Bir ‘hiç’in hafifliği, iyi

Bir ‘geç’in erkenliği, hoş

Peki ben neyim?

Hiç miyim, geç miyim, erken mi?

/

Ben ki

:

Bir hiç bile değilim şimdi

Ve –maalesef- hep tam dakik