Merve KAYA


KADIN

Rüzgârın savurduğu saçlarımı toplarken, içim kız çocukları ülkesi

Sevgilimin çatlamış dudaklarını öperken kırmızı rujlu bir nefesim

Tanrının yetişemediği yerlere bir anneyim ben de,

Yalnız kendini koruyan, yayla türküleriyle avutan.

Doğmamış çocuklarım için endişeliyim, bebelerimin önünde can verir miyim?

Sorular soran, sokaklarda korkan, kadınlığını gizlenmekten canı çıkmış

Ve henüz canı çıkartılmamış

Ve ırzına geçilmiş gelincik hayallerin TV seyircisiyim.

 

Sevgilim; yaşadıklarımız film olsa durdurup güzel günleri izlerdim

Çiçekli şarkılar söylerdim

Sana sözcüklerim yine de bir umut olsun, şiirlerim katılaşmış kalbine bir adımdır

Çünkü  ”Kendi varlığımın sesi olayım dedim, ne yazık ki kadındım”!

 

URGAN

Boynuma dolayamadığın urganı ayaklarıma doladın,

OLSUN.

Ne kadar beklersen o kadar geri geleceğim.

Senin senciliğine su kattığın geceyi,

Sek atıp koynumda besleyeceğim.

Herkesin hikayesi olacaksın belki,

Uzun yolculuklarda anlatılan.

Ben şiir yapıp duvarıma asacağım seni

Ve ötekileri…