Elif Sofya


Sargı Bezi

 

Geceyi yarasına ıslak rüzgârla
Üfleyerek sarmış kapkara
Yara morlukla sınanmakta zamanla
Renkten renge giren bir acı
Sinir uçlarında uçuşmaya başlayınca

Bir dilin kangren olması bu ağızda
Sözcüklerin ölerek dökülmesi boşluğa
Her yara işe yaramıyor
İşlev çok göreceli kalıyor şiirin mecrasında

Ben dünyayı enlemlerine boylamlarına
Bir sargı beziyle sımsıkı
Ben dünyayı hava koridorlarına
Sargı beziyle geçirgen
Sarabilseydim hece hece

Her dilin kemiksizliği
Uçup kaçması zihinde
Dünya bir ses ülkesi değil ki
Şiir susmayı bilecek
Yeri geldiğinde