Elif Karık


bu
ve bunun gibi evler

I am coming home diye bir yer rüyama girdi
gülerek uyandım. giyindim aynaya
evden çıkarken bir süre durup
bu ayaklarla gitmeye hazır
içeri girdim hazır

bugün biter mi günleri de
zaman hiç geçmesin günleri de bitiyor
sanki kapıları açacağım
bu terlikler ve kupalar
tüm kazaklarım ev kazağı oldu kadar
nasıl inatçı nasıl ölüm bilmez
bir film daha izleyelim mi geceleri

çok güzel şaraplar içtim
çok güzel seni hatırladım
kuzey soğuğunda tropik meyvelere doydum
zamanı vakumlayıp bavula sıkıştırdım
odadan odaya tek bir an bulmak için
yeni bir yer. hayvan, tanrı, hayalet
oldum.beni hemen bul.
kısayollar salgılıyorum beni hemen
bul halının üstü orman
bitki örtüsü stresli
pencereden içeri küresel ısınma doluyor
elini koltuklara vura vura
elini kapılara sürterek anlattığın
flaş patlaması hırsınla bul
beden üstünü başını yırtmaktan önce
sadece fazla passion fruit yediği için
sadece beden iştahı açık
kendini de kaşık kaşık yemeye meyilli

gözgözü görmez gücümyetmez eşiği
milyonlarca bilmediğim kelime
kulağımda afrika dilleri
ağaçlar pencereler yansımalar
hayır çıkmadım henüz
her şey tıka basa odası
sonunda banyo koridoru beni
merdivenlere dikkat bulacak mısın
burada cam kırılmıştı dur
burada rahat edersin dur

ağaçlar pencereler
kapıyı sertçe çekersin
henüz evden çıkmadım bul