İrfan ÇİNAR


muzaffer sokak

şehir bitti – ıslak yastıklarda yattım
yarı kapalı sayıklamalarıydı demirevlerinin
oysa bizim yokoluşsal problemlerimiz var alena
ne insan ne de polis oluşumuz hangi yanımızda esrar
fizik kurallarına göre bile doğmuş olmanın ağırlığı
şimdiki ahır eski şehir karakollarından ırak
intihar emzirdi annem intikam emdim
– babamızı bizden önce vurdular cehennem bu

telsizleri vardı şehrin alındım
içimden geçen plastiklerin sesleri
şiir bitti – kan bahçelerine uzandım

alena bu yüzyılda yaşamasaydık
sana bir gün hiçbir şey söylemeyen
muzaffer sokaksız şiir yazabilirdim.

bahçelerden atladık da parklara vardık
burnumda tütüyor polisin biberi.