MEHMET MÜMTAZ TUZCU


SİREN

Zifirin tırpanından yomsuz açtım gözümü
Yazımı kanla yazdım, imbat sizindi zaten
Bir esin indi gökten, diyaframa yapraksız
Kucak açtı taframa Külkent’ in aç şiiri

Qayfonuna megafon taktırmış aç dümenkar
Kurşungeçirmezinde savuşturuyor kanı
Barbar sehpalarına halat yağlarken gaddar
1000 canavar düdüğü can doğruyor sokakta
Yolunu açmazlarsa yolsuzluğa sapacak
1000 tırnakla yolacak esirgenmiş olanı

Sözüm ağırdı çöktü, ağısı boşa aktı
Kalın çavlanı kanın boğamadı hasmını
Daraçtı açtığım yol, kazmaç sildi adımı
Hazla burktum merceği, cam dayadım yaraya
Ters kazıttım perdeye aç sülüğün resmini